Snjóbolti og iðrunarganga
Snjóbolti flaug og lenti beint í höfðinu á stelpu úr húsinu hinum megin götunnar. Hún veinaði og beygði sig svo niður. Svei mér ef hún hafði ekki meitt sig. Skotmaðurinn fylgdist með þegar grátur afmyndaði andlit stúlkunnar og líkama. Ópin bárust milli húsa. Þá hljóp ég í hvarf og íhugaði vandann. Mér fannst leitt ef hún hefði skaðast. Það var ekki tilgangurinn. Jæja, það varð að hafa það, hún hlaut að jafna sig. Svo var haldið til annarra markskota í öðru samhengi.
Mamma tók á móti mér þegar ég kom heim. Hún var alvarleg í bragði, eitthvað hafði komið fyrir. “Sestu niður, vinur,” sagði hún. Áfram…

Ég býð mig fram til þjónustu á kirkjuþingi. Þjóðkirkjan er á tímamótum og verkefni kirkjuþings því mikilvæg og heillandi þjónustumál. Mér sýnist menntun mín og fyrri störf geti nýst til gagns á þeim vettvangi. Ég er nú varamaður á kirkjuþingi. Hér að neðan er málaskrá mín eða þau atriði sem ég hyggst beita mér fyrir og vinna að.
Mér var falið að flytja stutt erindi, 10 mínútna langt, um kennimennsku Sigurbjörn Einarsson. Tilefnið var orðlistadagur Grafarvogskirkju, sem vonast er til að verði árlegur viðburður. Viðfangsefni var orðlist Sigurbjörns. Erindið, eiginlega örerindi (!) fer hér á eftir.
Það hefur löngum blásið um Sigurbjörn Einarsson, biskup. Í gær var haldin hátíð til heiðurs þessum jöfri andlegra orðlista á tuttugustu öld. Það var eiginlega við hæfi að gert hefði byl og allt væri á kafi í snjó.
Tími Matta er kominn! Þórunn E. Valdimarsdóttir hefur skrifað stórbók um Matthías Jochumsson. Hann var risi í menningarlífi Íslendinga, skemmtilega frakkur guðfræðingur og eitt besta sálmaskáld þjóðarinnar bæði fyrr og síðar.
Sjö prestar hafa starfað í þágu Nessafnaðar í nær fimmtíu ára sögu safnaðarins í vesturbæ Reykjavíkur. Sr. Halldór Reynisson var fimmti Neskirkjupresturinn og þjónaði söfnuðinum í sex ár, frá 1995. Hann stýrir nú fræðslusviði á Biskupsstofu. Sunnudaginn 18. júní prédikar sr. Halldór í Neskirkju og þjónar fyrir altari.
Það var mikið um dýrðir í Háskólabíó þegar Versló útskrifaði stúdenta. Saga var í þeim fríða flokki. Það vermdi pabbahjartað að sjá hana ganga ákveðið fyrir Sölva skólameistara og taka við prófskírteini og innsigla síðan lokin með handabandi. Saga hefur alla tíð verið dugmikil í störfum sínum og ann sér sjaldan hvíldar.
Þau giftu sig í Neskirkju og nú eru þau hjón bæði fyrir Guði og mönnum. Það var skemmtilegt að undirbúa hjónavígsluna með þeim. Svaramennirnir voru ábyrgir og vildu hafa málin á hreinu og allt tókst því vel til. Svava Sólveig Svavarsdóttir og Gunnar Örn Gunnarsson búa á Kóngsbakka 13.