sigurðurárni.annáll.is

Óhamingju Íslands verður allt að vopni.  Kreppa kirkjunnar er á allra vörum og tilefnið dapurlegt. Í góðviðrinu í vikunni sat hópur úti fyrir kaffihúsinu Sólon í Bankastrætinu og ræddi ástandið í þjóðfélaginu. Allt í einu sagði einn í hópnum hátt og snjallt, svo hátt að allir sem gengu framhjá gátu heyrt hvað maðurinn sagði: “Þetta er allt eins. Það er eins með kirkjuna, dómstólana og launaseðlana – ég bara botna ekkert í þessu.” Áfram…

Til hvers er kirkja? Hvað gerði Jesús Kristur? Hvert er erindi hans í aðstæðum samtíðar? Strandarkirkja er merkilegur staður trúar, á sér hrífandi og íhugunarverða hefð og er líka vitnisburður um kristni, sem lifir óháð stærð safnaðar og jafnvel án nærsafnaðar. Sérleikur Strandarkirkju leitar á hugann og í stóru samhengi kirkju í samfélagi Íslendinga. Áfram…

Ávaxtarækt í garðinum okkar gengur vel þetta sumarið. Það hefur nú reyndar verið unaðslegt og ávaxtasamt. Í vor fór ég til Ólafs Njálssonar í Nátthaga, keypti af honum þrjú tré, naut aðstoðar hans og ráðgjafar. Fór svo heim og stóð ég eins og hver annar frjóvgari með vatnslitapensil á lofti og kitlaði blómin. Athæfið og atferlið var blessað. Epli þroskast og kirsuberin eru vísast um eitt hundrað. Perutréð vildi festa rætur og slappa af. Svona líta kirsuberin út um miðjan ágúst. Gestirnir spyrja forviða: “Hvað er þetta eiginlega við stéttina?” Ég felli einhver stór tré en kaupi mér í staðinn ávaxtatré næsta vor, kirsuberjatré, kanski plómutré og örugglega eplatré líka. Drengirnir kalla berin kyssuber – það er seiðandi réttnefni.

Brynjólfur var maður hinna íslensku vega. Hann kunni á vegi og færð þeirra. Hann hafði unnið að vegum, hann vissi hvernig átti að gera vegi, hann hafði – eins og vænta mátti – skoðun á hvaða malargerð ætti að vera í undirlagi og kornastærð í slitlagi – ekki meira en 19 millimetra. Brynjólfur vissi líka hvaða þykkt átti að vera á ólíulaginu til að vegurinn yrði góður. Og svo kunni hann að keyra, hafði gaman af ferðum sínum, naut vinnunnar, axlaði algerlega ábyrgð á sínum hlut og verkum. Brynjólfur var einn af þeim mönnum sem lögðu grunn að gæfu Íslands, lögðu leiðir til Íslands nútímans og fóru þær. Þeir bræður, strákarnir hans Brynjólfs, hafa þegar kvatt móður og eiga ekki lengur í föður sínum viðfang til að takast á við. Nú eiga Eygló og Elfar engan Binna að lengur. Nú eru bílarnir hans Brynjólfs hættir að ganga, vegirnir eiga sé ekki lengur umboðsmann í honum. Áfram…

Annar opinberaði dramb – hinn baðst miskunnar og fór heim með lífsdóm. Annar var með bólgið egó en hinn útflatt. Annar var hrokagikkur, en hinn í rusli. Mynd af þér? Prédikun í Neskirkju 15. ágúst er að baki.

Þorsteinn var góður flugmaður. Vinum hans og félögum ber saman um að hann hafi verið annað og meira en kerfisstjóri á lofti. Þorsteinn hafði margþættar flugmannsgáfur sem skapa listamann með vængi. Hann var veðurglöggur. Hann kunni að hemja dirfskuna og þorði að hætta við flug. Hann bar í sér þessa sókn upp í himininn, upp fyrir regnboga og ský, upp í heiðríkjuna. Áfram…

Í texta dagsins er fjallað um djúpveiðför og mikla veiði. Svo er þjóðhátíðardagur mikillar þjóðar sem veiddi merkileg gildi og skráði plagg fyrir sig og heiminn. Veröldin er undursamlega gerð.  Við erum kölluð til happa og undra. Í heiminum megum við veiða heilagleikann, allt þetta sem Guð gefur. Við erum kölluð til djúpsjávaríhugunar á þessum degi 4. júlí.

Áfram…

Fólk dreif að Melabúðinni í Reykjavík á þjóðhátíðardegi. Mikið var hlegið við kjötborðið, ættingjar og vinir kysstust og barnasköll hljómuðu í þessari búð gæðanna. Við kassann hitti ég vin sem mælir jafnan af viti. Íhugunarorðin voru:

„17. júní var lýðveldið stofnað. Í dag, 17. júní var upphaf endis þess lýðveldis!” Ég hrökk við. Hvað átti hann við? Já, alveg rétt, Leiðtogaráð Evrópusambandsins samþykkti í dag að hefja viðræður við Íslendinga um inngöngu. Það hittist einkennilega á að málið skyldi afgreitt á hátíð þjóðarinnar! Áfram…

Í fornum sið var haft fyrir satt að vopndauðir menn færu til Valhallar en risu síðan upp að morgni og berðust á ný. Vopndauði var þáttur í ímynd hetjunnar sem átti sér trygga endurkomu. Hrynjandi daganna var hin sama. Allt hneig í sama far, hringrás og endurreisn var tryggð. Lífið sigraði dauðann en til hvers? Er slík stríðshyggja eftirsóknarverð, vopnaglamur, hreystisókn, blóðsúthellingar, dauði hetju sem vaknar síðan til sama leiks á nýjum morgni, dag eftir dag? Áfram…

Haldinn var fundur á vegum Skógræktarfélags Íslands 23. mars, 2010. Jón Guðmundsson, Akranesi, var fyrirlesari kvöldsins. Ljómandi skemmtilegt kvöld og afar fræðandi fyrirlestur, örvandi og hvetjandi. Ávaxtatré geta lifað á Íslandi, en aðalatriði er að velja réttu yrkin og fara rétt og vel með þau. Þá eru þau yndi augna, nefs og ávextirnir fara í glaðan munn og maga. Jón minnir á að það eru yfir níutíu ár síðan epli þroskuðust fyrst á Íslandi. Áfram…

Hvað var í kringum þig, var þitt nærsamhengi, þegar þú varst fóstur í móðurkviði? Það var vatn. Þú svamlaðir og fórst kollhnísa í legvökva. Hátíðnihljóðin, sem bárust eyrum þínum alla daga, voru frá hinu hraða rennsli blóðsins, vökvans, í æðum móður þinnar og í takti við slátt hjartans sem dældi. Svo þegar legvatnið fór var ekki lengur hægt að lifa inní mömmu – þá fæddist þú. Síðan varstu baðaður eða lauguð í vatni. Móðurmjólkin var að mestu vatn. Þú varst og ert vatnssósa. Svo héldu elskuarmar á þér við skírnarlaug. Áfram…

Presti varð á í útför. Við kistuhornið varð moldunarbænin með þessu móti: “Drottinn minn, gef þú dauðum ró og hinum líkin, sem lifa!” Eitt i getur breytt miklu! Það sem á að vera líkn umbreytist í lík. Öllum verða á orðaglöp, líka prestum við bænagerð. Kannski klerkur hafi verið heltekinn af önnum, varla hefur hann verið að biðja Guð um fleiri lík. Dauðsfall og þar með lík er vissulega forsenda útfarar, en markmið prestsstarfsins er að þjóna líkn, upplýsingu, lífi – Guði. Hlutverk prests er ekki vera tæknir dauðans heldur verkæri líknar. Áfram…

Snjóbolti flaug og lenti beint í höfðinu á stelpu úr húsinu hinum megin götunnar. Hún veinaði og beygði sig svo niður. Svei mér ef hún hafði ekki meitt sig. Skotmaðurinn fylgdist með þegar grátur afmyndaði andlit stúlkunnar og líkama. Ópin bárust milli húsa. Þá hljóp ég í hvarf og íhugaði vandann. Mér fannst leitt ef hún hefði skaðast. Það var ekki tilgangurinn. Jæja, það varð að hafa það, hún hlaut að jafna sig. Svo var haldið til annarra markskota í öðru samhengi.

Mamma tók á móti mér þegar ég kom heim. Hún var alvarleg í bragði, eitthvað hafði komið fyrir. “Sestu niður, vinur,” sagði hún. Áfram…

Ég býð mig fram til þjónustu á kirkjuþingi. Þjóðkirkjan er á tímamótum og verkefni kirkjuþings því mikilvæg og heillandi þjónustumál. Mér sýnist menntun mín og fyrri störf geti nýst til gagns á þeim vettvangi. Ég er nú varamaður á kirkjuþingi. Hér að neðan er málaskrá mín eða þau atriði sem ég hyggst beita mér fyrir og vinna að.

Val á starfsmönnum kirkjunnar
Auka þarf fagmennsku og skilvirkni í ráðningarferli. Huga þarf að heildarþörfum kirkjunnar og hagsmunum sóknarfólks, umsækjenda og vinnuveitenda. Núverandi kerfi þarf að endurskoða og má bæta. Brýnt er að bæta mannauðsstjórn á vegum kirkjunnar. Jafnvel er vænlegt að færa starfsmannamál undir kirkjuráð. Vandkvæði vegna agabrota í kirkjunni og afbrotamála knýja á nýhugsun. Áfram…

Hver var hann Ármann? Af hverju var hann svona hlýr og glaður? Af hverju stoppaði hann okkur á vegi til að grennslast fyrir um fjölskylduhagi og velferð. Hann hafði óflekkaðan og óbilandi áhuga á okkur samferðafólki sínu. Af hverju stóð hann alltaf með börnum í lífi og fræðum? Hann var maður verndar. Af hverju varð hann þessi bonus pater familiae? Hann var sendiboði þess kærleika sem skapað hefur heiminn. Hann var ekki aðeins einhver mesti vinnuþjarkur sem við kynntumst, ekki aðeins einn af fremstu fræðimönnum þjóðarinnar heldur var hann valmenni. Áfram…